Per 1 januari 2011 is het "fiscale partnerbegrip" gewijzigd. Met ingang van die datum is een partnerbegrip ingevoerd dat in verschillende wetten wordt gebruikt. Uitgangspunt is voortaan dat als partner wordt aangemerkt:

  • de echtgenoot/geregistreerd partner;
  • de ongehuwde meerderjarige persoon waarmee de belastingplichtige een notarieel samenlevingscontract is aangegaan en met wie hij staat ingeschreven op hetzelfde woonadres in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (of een daarmee naar aard en strekking overeenkomende administratie buiten Nederland).

In verschillende wetten worden op deze regel wel uitzonderingen en aanvullingen gegeven, zoals in de Successiewet en de Wet inkomstenbelasting. Zo kent de Successiewet voor samenwoners een 'samenwoningstermijn' van zes maanden (voor de erfbelasting) en twee jaar (voor de schenkbelasting). Bovendien geldt de eis van een notarieel samenlevingscontract niet indien men al vijf jaar samenwoont en is ingeschreven op hetzelfde woonadres in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens. Het is echter steeds verstandig voor ongehuwd samenwonenden om een samenlevingsovereenkomst te laten maken. Veelal zijn ook testamenten vereist om elkaar goed verzorgd achter te laten.